Voor wie is Neurofeedback?

Voor iedereen die op zoek is naar een betere geestelijke en lichamelijke gezondheid, meer vitaliteit en levensvreugde. Onze methode wordt succesvol toegepast bij: volwassenen/kinderen met concentratie- en geheugenproblemen (ADD/ADHD), leer- en gedragsproblemen(PDD-NOS/NLD/dyslexie), slaapstoornissen, angstklachten, burn-out, stress, posttraumatische stressstoornissen, depressie, chronische vermoeidheid, migraine/hoofdpijn, pre- en post operatieve zorg, obsessieve compulsieve stoornis en verslaving.

ADD/ADHD


ADHD staat voor ‘Attention Deficit Hyperactivity Disorder’ (aandachts- en concentratiestoornis met hyperactiviteit). ADD is een aandachtstekort- en concentratiestoornis.

Mensen met ADHD zijn veelal beweeglijk, onrustig en minder voorspelbaar in hun motoriek en in hun denken. Ze zijn gevoelig voor prikkels van buitenaf, maar zoeken de prikkels zelf op wanneer die ontbreken. ADD wordt beschreven als “het overwegende onoplettende type”, die gekenmerkt wordt door aandachtsproblemen en concentratieproblemen.

De oorzaak van AD(H)D is (nog) niet helemaal duidelijk. Recent onderzoek wijst erop dat er bij AD(H)D sprake is van een neurobiologische stoornis in de hersenen, op het niveau van de zenuwverbindingen (neurotransmissie).

Kenmerken AD(H)D bij volwassenen en kinderen:

  • Ze hebben concentratie- of aandachtsproblemen, zijn snel afgeleid, hebben moeite met details, maken vaak slordige fouten, hebben moeite met luisteren, vinden het lastig om zich te concentreren en willen veel dingen tegelijk doen. Alleen als ze iets leuk vinden, lukt het hen zich even te concentreren.
  • Ze zijn hyperactief of zeer bewegelijk; kunnen niet stilzitten, bewegen altijd met hun handen of voeten, wiebelen en friemelen veel, voelen zich voortdurend onrustig, kunnen niet stoppen met praten en hebben moeite zich te ontspannen (ADHD).
  • Ze zijn impulsief; flappen dingen eruit, geven al antwoord voordat de vraag is afgemaakt, hebben moeite om op hun beurt te wachten, volwassenen geven zonder nadenken (te veel) geld uit (bijvoorbeeld door te gokken), beginnen of stoppen met een baan zonder daar eerst over na te denken, hebben last van eetbuien. Spanning en sensatie kunnen ervoor zorgen dat volwassenen met ADHD tijdelijk niet meer zo impulsief zijn. In plaats daarvan zoeken ze veel afwisseling en nieuwe uitdagingen, maken vaker ruzie en nemen grote risico’s.
  • Ze trekken zich graag terug; kunnen ergens volledig in opgaan; veel dagdromen; emotionele wisselingen; gevoelig en betrokken (ADD)

Angststoornissen

Iedereen is wel eens bang of angstig. De meeste mensen zijn dat in situaties die gevaarlijk kunnen zijn. Angst is dan een natuurlijke reactie: het waarschuwt voor naderend gevaar en bereidt het lichaam voor op een snelle reactie.
Soms hebben mensen in allerlei doodgewone situaties last van buitensporige angsten. Ze gaan deze situaties meer en meer vermijden. De angst belemmert hen in hun dagelijkse leven. Iemand met zulke angsten heeft een angststoornis.
Er is sprake van een paniekaanval als iemand op onverwachte momenten overvallen wordt door grote angst zonder dat er echt gevaar dreigt. Er treden allerlei lichamelijke verschijnselen op die het gevoel van paniek versterken.

Autisme

Een autismespectrum stoornis wordt beschouwd als een ontwikkelingsstoornis met een neurobologische oorzaak. De hersenen van mensen met autisme functioneren daardoor anders.
Bij autisme wordt vaak gesproken over mensen die passen binnen het ‘spectrum van autisme’. Hiermee wordt bedoeld dat elk mens en kind met autisme uniek is. Zo bestaan er dus niet twee personen met deze stoornis die precies hetzelfde ziektebeeld hebben. Wel hebben zij een aantal overlappende gedragskenmerken, die binnen de waaier vallen van wat we autisme noemen.

Soms wordt ook gesproken van een zogenaamde pervasieve ontwikkelingsstoornis. Dit betekent dat de stoornis invloed heeft op de gehele ontwikkeling van de mens of het kind.

Iemand met een Autistische Stoornis ondervindt moeilijkheden op drie gebieden:

  • Sociale interactie. Mensen met een Autistische Stoornis laten vaak weinig wederkerigheid in het contact met andere mensen zien. Vaak zijn ze veel op zichzelf en laten ze weinig aan anderen gelegen liggen. Initiatieven in het contact zijn vaak instrumenteel van aard, dat wil zeggen dat zij iets van de ander nodig hebben. Veel minder vaak delen deze mensen plezier met anderen, stellen ze vragen, of geven ze de ander een complimentje. Oogcontact is vaak moeilijk en veel mensen met een Autistische Stoornis hebben moeite met het interpreteren van non-verbaal sociaal gedrag, zoals lichaamshoudingen of gezichtsuitdrukkingen.
  • Communicatie. Communicatieproblemen kunnen uiteen lopen van niet praten en het alleen napraten, tot eigenaardig taal- of woordgebruik. Vaak komt de taalontwikkeling bij deze cliënten laat of in een ongewone volgorde op gang.
  • Gedrag/spel. Mensen met een Autistische Stoornis laten vaak beperkte, zich herhalende stereotiepe patronen van gedrag, belangstelling en activiteiten zien. Dit kan bestaan uit het vasthouden aan rituelen of gewoontes, het in paniek raken bij een kleine verandering in de omgeving, of uit het maken van steeds dezelfde ongewone bewegingen, bijvoorbeeld met de handen fladderen.

Asperger

De Stoornis van Asperger is een variant van een autismespectrum stoornis, een ontwikkelingsstoornis met een neurobiologische oorzaak.
Iemand met de Stoornis van Asperger ondervindt moeilijkheden op twee gebieden, namelijk op het gebied van sociale interactie en gedrag/spel.

  • Sociale Interactie. Mensen met de Stoornis van Asperger laten vaak weinig wederkerigheid in het contact met andere mensen zien. Het is moeilijk om vriendschapsrelaties te beginnen en/of  te onderhouden en veel minder vaak delen deze mensen plezier met anderen, stellen ze vragen, of geven ze de ander een complimentje. Oogcontact is vaak moeilijk en veel mensen met deze vorm van Asperger hebben moeite met het interpreteren van non-verbaal sociaal gedrag, zoals lichaamshoudingen of gelaatsuitdrukkingen.
  • Gedrag/spel. Naast problemen met sociale interactie, laten mensen met een Stoornis van Asperger ook vaak beperkte, zich herhalende stereotiepe patronen van gedrag, belangstelling en activiteiten zien. Vaak hebben ze een sterke interesse in één bepaald onderwerp, waarbij de intensiteit van de interesse of het onderwerp ongewoon is. Ook kunnen zij zeer sterk vasthouden aan bepaalde rituelen of gewoontes of maken zij steeds dezelfde ongewone bewegingen, bijvoorbeeld met de handen fladderen.

Burn-out

Burnout is een uitputtingsreactie van lichaam en geest op een lange periode van stress.

Bekende signalen van burnout zijn :

Lichamelijk
Niet meer herstellen van moeheid, verergerde psychosomatische klachten, slaapstoornissen, verhoogd nicotine, cafeïne en alcohol gebruik.

Gevoelens
Zich “leeg” voelen, als verdoofd leven, depressiviteit, angst en paniekaanvallen, vlug van streek, plotselinge, hevige geëmotioneerd zijn, verlies van zelfvertrouwen, gevoel alles niet meer aan te kunnen.

Gedachten
Concentratiemoeilijkheden, chaotische, malende gedachten, fixatie op bepaalde gedachten, besluiteloosheid, met de gedachten elders zijn, vergeetachtigheid.

Gedrag
Functioneren op de automatische piloot, veel klagen, apathie, zich isoleren, meer fouten en ongelukken maken, ongeduldig, vlug geïrriteerd, niet kunnen ontspannen.

Interpersoonlijk gedrag
Niet meer “aanwezig zijn ” in relaties, verminderde behoefte aan intimiteit en seks, onredelijk, conflictueus gedrag, verlies aan interesse in omgang met vrienden, intolerantie, anderen als last ervaren, geen hulp vragen en accepteren.

Werkprestaties
Afname professionaliteit, verminderde kwantiteit, vermijden van taken, meer fouten maken, perfectionisme, geobsedeerd door details, vermijden van verantwoordelijkheden, afname van professionele en ethische normen.

Werkhouding
Verlies van motivatie, klagen, verlies van interesse afgewisseld met verhoogde strijdlust, gedemoraliseerd, negatieve, kritische houding, onmacht, gevoel te falen, apathie, gebrek aan zelfvertrouwen, vaker verzuimen, denken aan nieuwe carrière of baan.

Werkrelaties
M.b.t. cliënten. Verlies van empathie en van compassie, onachtzaam met professionele grenzen, emotionele afstand, ongeduld, isolement, slechte communicatie, conflicten, vermijden van het vragen om persoonlijke en professionele hulp.

Concentratieproblemen


Men spreekt van concentratieproblemen wanneer men gedurende een langere periode, maar niet het leven lang de volgende kenmerken ervaart: snel afgeleid; vergeetachtig; moeite met details; spullen vaak kwijtraken; chaotisch; van alles tegelijk doen; veel beginnen, weinig afmaken; moeite met luisteren.

CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom)

Toggle Content goes here

Depressie

Af en toe somber of lusteloos zijn, is heel normaal. In het leven gaat immers niet alles van een leien dakje. Er kan sprake zijn van een depressie als deze gevoelens tenminste een paar weken lang het grootste deel van de dag optreden en het niet mogelijk blijkt zich daar overheen te zetten. De klachten belemmeren het dagelijks functioneren. Depressie is een veel voorkomende ziekte, die op alle leeftijden kan optreden.

De twee belangrijkste symptomen van een depressie zijn somberheid en lusteloosheid. Daarnaast kunnen de volgende klachten wijzen op een depressie:

  • niet meer in staat zijn ergens plezier aan te beleven
  • verlies van interesse in dingen
  • aandacht- en concentratiestoornissen
  • alles lijkt zwart of grijs
  • een gevoel van hulpeloosheid en niets meer kunnen
  • prikkelbaarheid
  • een leeg en zinloos gevoel
  • gedachten aan suïcide
  • zelfverwijt en schuldgevoelens
  • moeilijk beslissingen kunnen nemen, ook simpele
  • veel huilen of dat wel willen maar juist niet kunnen
  • lichamelijke klachten als vermoeidheid of een zwaar gevoel in de ledematen
  • slaapproblemen, problemen met de eetlust of ontlasting
  • verlies van seksuele gevoelens. 

Dwangstoornissen

Vaste gewoontes en routinehandelingen zijn normale verschijnselen. Veel mensen wassen voor het eten hun handen en controleren bijvoorbeeld voor vertrek of het gas uit is en de deur op slot. Ook als iemand dit in een bepaalde situatie tweemaal doet, is dat normaal. Als mensen een groot deel van de dag met dergelijke handelingen bezig zijn en angst en onveiligheid hun leven gaan beheersen, spreken we echter van een dwangstoornis of obsessief-compulsieve stoornis.

Bij een dwangstoornis is sprake van dwanggedachten (obsessies) en/of dwanghandelingen (compulsies). Bij dwanggedachten dringen terugkerende gedachten of voorstellingen zich op aan de persoon. Deze beleeft dit als misplaatst en beangstigend. Door dwanghandelingen steeds opnieuw uit te voeren tracht betrokkene de dwanggedachten te neutraliseren of te stoppen en de angst en onrust te verminderen. Dwanghandelingen kunnen ook in gedachten plaatsvinden.
Sommige mensen hebben vele uren per dag last van de klachten. Er kan vertraging optreden bij bijvoorbeeld het huis verlaten omdat steeds opnieuw gecontroleerd moet worden of het gas wel uit is en of alle ramen en deuren wel op slot zijn. Iemand kan zich bijvoorbeeld ook overdreven gaan wassen of het huis overdreven gaan schoonmaken. Ook kan een persoon het contact vermijden met bepaalde voorwerpen of bezoek verzoeken om een schoonmaakritueel te ondergaan. Bij anderen uit de dwangstoornis zich in verzameldwang, uit angst waardevolle dingen weg te gooien

Dyslexie/Dyscalculie


Dyslexie betekent letterlijk niet kunnen lezen. Hoewel spellingsproblemen officieel aangeduid worden met de term dysorthografie schaart men ze doorgaans onder de term dyslexie. Met dyslexie bedoelt men dan lees- en spellingsproblemen. Lees- en spellingsproblemen kunnen ook los van elkaar voorkomen.

Officieel wordt dyslexie in Nederland aangeduid als: ‘een stoornis die gekenmerkt wordt door een hardnekkig probleem met het aanleren en het accuraat en/of vlot toepassen van het lezen en/of spellen op woordniveau’.

Hardnekkigheid is een belangrijk kenmerk van dyslexie, niet alleen bij het leren lezen en spellen, maar ook bij het snel en vlot kunnen lezen.

Dyscalculie betekent letterlijk ‘niet kunnen berekenen’. Mensen met dyscalculie slagen er niet in zich basisrekenvaardigheden vlot eigen te maken. Er is bij hen sprake van een beperkte ‘rekengeschiktheid’ in vergelijking met wat ze kunnen begrijpen van rekenen/wiskunde. Het is net als bij dyslexie in feite een andere term voor ernstige en hardnekkige problemen bij het aanleren van bepaalde schoolse vaardigheden, die niet worden veroorzaakt door een gebrek aan intelligentie of te weinig onderwijs.

Emotionele klachten

Iedereen krijgt in zijn leven op bepaalde tijden te maken met omstandigheden die het leven moeilijk maken en de daarbij behorende emoties. Klachten op emotioneel gebied kunnen voortkomen uit: depressie, angsten, fobieën, langdurig verdriet, overgevoeligheid, gevoelens van eenzaamheid, leegte, onverschillig, agressief, constante irritatie, impulsief, rusteloosheid, buitensporig jaloers, kan niet alleen zijn of wil enkel alleen zijn, overdadig piekeren of altijd ontevreden, haatdragend, ondermijnende gevoelens van minderwaardigheid.

Epilepsie

Epilepsie of vallende ziekte is een ziekte waarbij bepaalde typen aanvallen optreden die hun oorsprong hebben in de hersenen. Een aanval wordt ook wel een epileptisch insult (of insult, toeval) genoemd. Niet iedereen die een epileptisch insult heeft gehad, heeft epilepsie; niet iedereen met epilepsie heeft epileptische insulten.
Epilepsie kan aangeboren zijn of later optreden. Soms is er een aantoonbare oorzaak, maar vaak ook niet. Verworven epilepsie kan na hersenbeschadiging ontstaan, bijvoorbeeld na een geboorteletsel, na een ernstige hersenschudding of als gevolg van doorbloedingsstoornissen (beroerte). Andere oorzaken voor epilepsie zijn prikkeling door een hersentumor of door een hersenontsteking, maar ook een genetische afwijking kan de oorzaak zijn.

Fibromyalgie

Fibromyalgie, ook wel weke delen reuma genaamd, is een reumatische aandoening. Deze aandoening kenmerkt zich door pijn in het ‘bewegingsapparaat’ die meestal van chroniche aard is. De pijn bevindt zich in onder andere spieren, gewrichtsaanhechtingen en pezen in het hele lichaam.De pijn wordt door veel patiënten omschreven als een vorm van spierpijn die je normaal ook voelt als je een zware griep hebt. Alleen hebben Fibromyalgie-patiënten dit bijna dagelijks. De pijn komt voornamelijk voor in de nek, schouders, handen, bekken, benen, voeten, en de rug. Helaas is de pijn niet het enige probleem.
Veelgehoorde andere klachten zijn:

  • Slecht slapen, al dan niet door de pijn
  • Vermoeidheid
  • Darmklachten
  • Storing in de hormoonhuishouding
  • Depressiviteit
  • Hoofdpijn en/of duizeligheid

Gilles de la Tourette-syndroom

Het syndroom van Gilles de la Tourette is een hersenaandoening met als belangrijkste kenmerken ‘tics’. Dat zijn abrupte, niet doelgerichte, ongecontroleerde en steeds weer optredende bewegingen of geluiden.

De meest voorkomende eerste symptomen zijn vlug met de ogen knipperen en een zenuwtrek aan de mond, ongewilde geluiden zoals keelschrapen en snuiven, of tics van de ledematen. Bij sommige personen begint Gilles de la Tourette met zowel complexe bewegingstics als geluidstics. Meervoudige tics zijn o.a. het meermaals herhalen van woorden of zinnen, sociaal onaanvaardbaar taalgebruik, grof zijn.

Hersentrauma/CVA

Een hersentrauma is een beschadiging van een deel van de hersenen, veroorzaakt door geweld van buitenaf, veelal na een ongeval. De lange-termijneffecten van licht traumatische hersenbeschadigingen, zoals zelfs bij een lichte hersenschudding kunnen optreden, worden meer en meer onderkend en geaccepteerd. Recent hersenonderzoek brengt veranderingen aan het licht zoals afwijkende activatie van de hersenschors en abnormale EEG-activiteit die terug te voeren zijn tot de hersenschudding.

Een CVA (Cerebro Vasculair Accident) of beroerte is meestal een afsluiting van een bloedvat in de hersenen. Bepaalde hersencellen krijgen hierdoor te weinig bloed en kunnen minder goed of niet werken. Hierdoor ontstaan uitvalsverschijnselen: je kunt bijvoorbeeld je arm niet meer gebruiken, of je kunt moeilijk praten, je gezicht trekt scheef of je ziet opeens minder. Soms zijn de gevolgen niet direct zichtbaar, bijvoorbeeld als het denken, plannen en begrijpen minder goed lukt of als het geheugen is verminderd. Soms lekt een bloedvat en ontstaat er een hersenbloeding. Ook dit noemen we een CVA.

De symptomen bij de lichte hersenbeschadiging en CVA zijn vooral:

  • energieverlies
  • hoofdpijnen en chronische pijn
  • (draai)duizeligheid
  • geheugenstoornissen
  • moeite met concentreren
  • angst, depressie en stemmingswisselingen
  • slaapstoornissen
  • geïrriteerdheid
  • visuele perceptie problematiek en dyslexie
  • persoonlijkheidsveranderingen

Leerstoornissen

Een leerstoornis is een organische stoornis. De meest waarschijnlijke theorie is dat een leerstoornis het gevolg is van het niet goed kunnen combineren van informatie uit verschillende delen van het brein. Het heeft dus niets te maken met opvoeding of andere externe factoren.

We kunnen de volgende leerstoornissen onderscheiden:

  • Leesstoornissen (dyslexie)
  • Spellingstoornissen (dysorthografie)
  • Taalstoornissen (dysfasie; stotteren, doofheid, etc.)
  • Rekenstoornissen (dyscalculie)
  • Niet-verbale leerstoornissen (zie NLD) 

ME/CVS (chronisch vermoeidheidssyndroom)

Vermoeidheid is een klacht die bij veel ziekten als nevenverschijnsel optreedt. Als vermoeidheid niet meer overgaat door rust, is er mogelijk sprake van CVS of ME, maar dan moeten er ook andere klachten aanwezig zijn. CVS staat voor Chronische Vermoeidheidssyndroom en ME staat voor Myalgische (pijnlijke spieren) Encephalomyelitis (verspreide ontsteking van de hersenen en ruggenmerg.) Echte ontstekingen zijn nooit aangetoond. Voor de praktijk spreken we daarom van ME/CVS. Het is zeker geen psychische ziekte. Wel kunnen bij sommige patiënten, door het lijden aan de ME/CVS, psychische klachten als een depressie ontstaan. Dit gebeurt bij veel chronische ziekten.

Migraine

Migraine is meestal het duidelijkst gekenmerkt door een kloppende hoofdpijn. Deze migraine-hoofdpijn ontstaat door een reactie in de bloedvaten in het hoofd, als een gevolg van een tijdelijke vernauwing van de bloedvaten in het hoofd, gevolgd door een bloedvatverwijding. De hoofdpijn gaat geregeld gepaard met misselijkheid en overgeven. Mensen die aan migraine lijden kunnen dikwijls slecht tegen fel licht en geluid.

NLD (non-verbale leerstoornis)

NLD is een afkorting van Non-verbal Learning Disabilities. In het Nederlands betekent dit niet-verbale leerstoornis. Mensen met NLD kunnen verbaal heel vaardig zijn, maar hebben moeite met het verwerken van non-verbale informatie, zoals plaatjes, abstracte- en ruimtelijke informatie. Ze zijn sterk gericht op dingen die (in tekst) verteld worden, terwijl andere informatie vaak aan hen voorbij gaat. Mensen met NLD hebben daarnaast problemen op motorisch en sociaal gebied. Men denkt dat NLD veroorzaakt wordt door een disbalans in de samenwerking tussen de linker- en rechterhersenhelft. Deze disbalans zou vooral het gevolg zijn van een onvoldoende functionerende rechterhersenhelft.

PDD-NOS (passieve ontwikkelingsstoornis)


PDD-NOS is de afkorting van ‘Pervasieve Ontwikkelingsstoornis Niet Anderszins Omschreven’. PDD-NOS leidt tot problemen op in de omgang met anderen, en tot communicatieproblemen of afwijkend gedrag in de vorm van stereotype gedragingen en extreme weerstand tegen veranderingen.

Iemand met PDD-NOS heeft problemen in de sociale interactie (omgang met anderen):

  • In contacten met andere mensen is er weinig wederkerigheid.
  • Hij of zij zoekt alleen contact als hij of zij de ander ergens voor nodig heeft.
  • Hij of zij is veel op zichzelf, en deelt weinig met anderen.

Daarnaast heeft hij of zij problemen op een van de volgende gebieden:

Communicatie:

  • de persoon heeft moeite met het begrijpen van non-verbale communicatie, zoals oogcontact, lichaamshoudingen en stemgebruik;
  • de persoon heeft moeite met sociaal taalgebruik, variërend van volledig mutisme (niet praten) tot echolalie (napraten) of eigenaardig taalgebruik;
  • vaak is de taalontwikkeling laat, of in een ongewone volgorde op gang gekomen.

Gedrag/spel:

  • De persoon vertoont stereotiep gedrag, interesses en activiteiten. Dit kan bestaan uit het vasthouden aan rituelen of gewoontes uit het in paniek raken bij een kleine verandering in de omgeving, of uit het maken van steeds dezelfde ongewone bewegingen, bijvoorbeeld met de handen fladderen.

Post-Traumatisch Stresssyndroom

Wanneer iemand te maken krijgt met een ernstige, schokkende, onverwachte gebeurtenis, zoals bijvoorbeeld een ongeluk, een verkrachting of een andere vorm van geweld is dat voor de betrokkene een traumatische ervaring. Zo’n traumatische ervaring veroorzaakt een psychische verwonding (psychotrauma) en kan leiden tot (tijdelijke) verschijnselen als een shocktoestand, angst, slapeloosheid, piekeren, spanning en onrust.

Over het algemeen slagen mensen er in om het psychotrauma zelf of met behulp van naasten te boven te komen. Bij een klein deel van de mensen die zo’n psychotrauma hebben doorgemaakt, blijven de verschijnselen langdurig bestaan. Dat wordt een posttraumatische stress-stoornis (PTSS) genoemd.

Bij een PTSS komen de volgende klachten voor:

  • gevoelens van spanning en onrust die vóór de gebeurtenis niet aanwezig waren;
  • herbelevingen van de traumatische gebeurtenis(sen);
  • vermijding van prikkels die in verband gebracht kunnen worden met de gebeurtenis;
  • prikkelbaarheid of woede-uitbarstingen;
  • slecht slapen en nachtmerries;
  • heftige schrikreacties;
  • hevig transpireren;
  • geheugenverlies van de periode voor de traumatische gebeurtenis;
  • verminderde belangstelling voor gebruikelijke activiteiten, andere mensen of de toekomst;
  • concentratieproblemen.

Slaapstoornissen


Delayed sleep-phase syndrome (DSPS) is een chronische stoornis waarbij de biologische klok van de patiënt niet synchroon loopt met het ochtend-opstaan/avond-slapen-patroon van de meerderheid van volwassenen en adolescenten. Patiënten met DSPS vallen pas zeer laat in slaap en hebben ook problemen met opstaan in de ochtend. Tenzij ze een andere stoornis hebben in combinatie met de DSPS kunnen de patiënten goed slapen en hebben ze een normale behoefte aan slaap. Daardoor kunnen ze in de problemen komen als ze op tijd op moeten staan voor een normale school- of werkdag, aangezien ze in die gevallen maar een paar uur slaap hebben gehad. Hoe dan ook, ze slapen goed, worden uit zichzelf wakker en voelen zich niet slaperig tot de volgende nacht, als ze zich maar aan hun eigen slaapschema kunnen houden. Dat wil zeggen, van 4 uur ‘s ochtends tot 12 uur ‘s middags.
Het syndroom is verantwoordelijk voor 7-10% van de gevallen met chronische insomnia. Hoe dan ook, er zijn maar weinig dokters die zich bewust zijn van het bestaan ervan.

Insomnia of slapeloosheid is een slaapstoornis. Personen met deze aandoening kunnen moeilijk in slaap vallen en blijven ‘s nachts betrekkelijk lang wakker of slapen te licht.
Als slapeloosheid langer dan een paar nachten duurt, kan de aandoening chronisch worden en kan het slaaptekort een zeer nadelige uitwerking op het welzijn hebben. Insomnia komt relatief vaak voor door externe oorzaken als geluidshinder of als bijwerking van bepaalde medicijnen, maar kan ook worden veroorzaakt door stress, opwinding, lichamelijke of psychische aandoening, voedselallergie(ën) en slechte slaapdiscipline. Het is een belangrijk symptoom van een manie bij mensen met een bipolaire stoornis en kan ook een teken zijn van verhoogde schildklieractiviteit, depressie en andere stimulerende fysiologische prikkels.

Problemen met slapen zijn namelijk vaak een secundair (bijkomend) probleem, terwijl de primaire klacht een andere is. Slaapproblemen komen bijvoorbeeld vaak voor bij epilepsie, angststoornissen en depressie, licht traumatische hersenbeschadigingen, hyperactiviteit en aandacht tekort stoornissen, chronische pijn, chronische vermoeidheid en het Gilles de la Tourette-syndroom. Ze worden in eerste instantie vaak gemeld als ‘een vorm van ontevredenheid’ met betrekking tot de kwaliteit van de slaap (hoe en hoelang men slaapt).
Slaapstoornissen kunnen goed behandeld worden met behulp van neurofeedback training. Ten aanzien van slaapstoornissen bij volwassenen worden er goede resultaten behaald bij trainen van inslaapstoornissen en stoornissen door ademproblemen (apneu) tijdens de slaap. Door neurofeedback training wordt de zelfregulatie van de hersenen verbeterd, waardoor je fysiologische alertheid en waakzaamheid verbeteren.
Een verbetering ten aanzien van het slapen kan op dezelfde manier worden verklaard: als de hersenen zichzelf niet goed kunnen aansturen, wordt het niveau van arousal (waakzaamheid en alertheid) beïnvloed tijdens de slaap, en vooral tijdens het overgangsgebied dat tussen waken en slapen ligt (het overgangsmoment waarop men ‘wakker’ en het moment dat men net niet meer wakker is). Met neurofeedback training leren de hersenen effectiever schakelen tussen deze ‘standen’, waardoor het slaap/waak ritme beter wordt en slaapproblemen verminderen of geheel verdwijnen.

Stress

Stress is het gevolg van het feit dat we ons voortdurend moeten aanpassen aan veranderingen in ons leven. Alles wat onze dagelijkse routine – ten goede of ten kwade – verandert, kan stress teweegbrengen. Stress stelt eisen aan onze geestelijke en lichamelijke vermogens en kan zowel positieve als negatieve gevoelens oproepen.

Er bestaan veel verschillende omstandigheden die tot stress kunnen leiden. Meestal is de balans tussen inspanning en ontspanning verstoord. U heeft te veel hooi op uw vork genomen. Als u te hard werkt en daarnaast te weinig tijd neemt voor ontspanning en plezier maken, raakt het lichaam gestresst omdat u er meer van eist dan het aankan.

Emoties en belangrijke levensgebeurtenissen, zowel positieve als negatieve, kunnen stress veroorzaken. Onenigheid, verdriet, ruzie, maar ook grote blijdschap: het zijn allemaal oorzaken van stress. In de “top 10″ van stressvolle gebeurtenissen staan zaken als het verlies van een partner of familielid, ziekte of ongeval en ontslag maar ook meer postieve gebeurtenissen als huwelijk, zwangerschap en geboorte en pensionering.

Vermoeidheid

Vermoeidheid is een veelvoorkomend verschijnsel. Iedereen is wel eens moe. Moe zijn is een heel normaal verschijnsel. Meestal voel je je na een nacht goed slapen alweer een stuk beter. Bij oververmoeidheid zijn de vermoeidheidsklachten al lange tijd aanwezig en worden vaak zelfs erger. Oververmoeidheid is een toestand die zowel lichamelijke als niet-lichamelijke verschijnselen kan veroorzaken. Oververmoeidheid kan ontstaan door te lang en te hard werken, persoonlijke gevoeligheid, depressiviteit of een onderliggende lichamelijke afwijking. 

Verslavingen (alcohol, tabak, drugs)

Er zijn vele vormen van verslaving. De bekendste zijn de verslavingen aan alcohol, tabak, cannabis (ofwel marihuana of hasj) en harddrugs. Men kan ook verslaafd raken aan gokken of aan medicijnen. Er is sprake van verslaving als iemand meer gebruikt dan hij eigenlijk wil, niet kan stoppen, het gebruik niet meer in de hand heeft en een groot deel van de dag er mee bezig is.

Whiplash

Het woord whiplash betekent letterlijk ‘zweepslag’. Met whiplash wordt alleen de plotselinge slingerbeweging van het hoofd en de nek ten opzichte van de romp bedoeld, die tijdens het ongeval wordt gemaakt. Door het ongeval kunt u een nekverstuiking hebben opgelopen, ook wel whiplashletsel genoemd. De meeste mensen lopen een nekverstuiking op door aanrijdingen en vooral bij kop-staatbotsingen (minstens 15000 aanrijdingen per jaar). Maar een nekverstuiking kan ook ontstaan door sportongelukken, bedrijfsongevallen, misdrijven of gewoon door een ongelukje thuis, waarbij beschadigingen kunnen optreden in de weke delen, spieren, banden en gewrichten in de nekstreek. Soms kunnen door het ongeval ook gebieden in de hersenstam, ruggenmerg en hersenzenuwen beschadigd raken. Bij een nekverstuiking kan dus ook mild hersenletsel optreden. Het kan zijn dat er andere klachten naar voren komen, zoals slaapstoornissen en chronische vermoeidheid. Ook kunnen slikklachten en problemen met zien (vaag zien, dubbel zien) voorkomen. Mensen met een nekverstuiking kunnen langere tijd last hebben van cognitieve beperkingen, zoals vergeetachtigheid en concentratieproblemen.